Samengevat
7.4Eindcijfer
Sfeer8.5
Eten7.5
Bediening6
Prijs-kwaliteit7.5

Op de website van restaurant annex chocoladefabriek Mellow wordt geadverteerd met het statement ‘Fusion eten om je vingers bij af te likken’. Dat willen we natuurlijk graag uitproberen, dus spreken we op een vroege vrijdagavond af aan aan de Tweebaksmarkt.

Sfeer

Door alle werkzaamheden op het Blokhuisplein is het een blubberige boel in de omgeving van Mellow. Eenmaal binnen zijn we dat gelukkig snel vergeten: we wanen ons meteen in warmere oorden. Het restaurant is met oog voor detail ingericht: rotan stoeltjes, rieten lampen, veel groen – van muur met jungleprint tot betegelde bar en de bank langs de muur – fleurige geborduurde kussentjes en retro accessoires. De achtergrondmuziek is niet overheersend. Ondanks dat het niet druk is op het redelijk vroege uur dat we arriveren, voelen we ons meteen thuis. Jammer alleen dat sommige planten er wat verpieterd bijhangen.

Eten

Het eerste wat opvalt op de menukaart zijn de bijzondere drankjes die geserveerd worden. Zo zijn er de nodige alcoholica met chocola: van cocktails tot bier. Bij Mellow verder geen gewone cola of sinas, maar limonades als Hopster en Wostock peer-rozemarijn. Lekker fris, vinden we, en duidelijk minder zoet dan reguliere frisdranken. 

Op de menukaart staan niet heel veel gerechten – acht ‘small dishes’ en zes ‘plates’ – maar omdat er weinig standaardrecepten tussen zitten is er toch voldoende te kiezen. Je kunt standaard beginnen met een klein gerecht en daarna een plate, maar je kunt ook alles door elkaar bestellen, aangevuld met een paar losse ‘sides’. Vegetariërs en veganisten komen bij Mellow prima aan hun trekken.  

Wij houden het traditioneel en beginnen met een paar kleine gerechten: truffels van geitenkaas en een poké bowl met zalm. De truffels, drie stuks, zijn elk door een andere ‘topping’ gerold: felgroen sesamzaad, roggebroodkruimels en gehakte pompoenpitten. Het ziet er leuk uit en de geitenkaas is erg smakelijk, maar de toppings proef je nauwelijks. Alleen het roggebrood heeft nog wat in te brengen tegen de kaas. Een beetje kaal is het bord ook wel: een paar stukjes brood of toast hadden het gerecht nog wat meer aangekleed.

De poké bowl – Hawaiiaans van oorsprong, maar hier als ‘Japanse salade’ op de kaart – is lekker pittig. De zalmblokjes zijn gemarineerd in sojasaus en wasabi en dat proef je. Het zeewier zorgt ook voor een Aziatisch accent. De rijst is goed gekookt, maar mist wel het typische Japanse zuurtje. Dit gerecht zal het ook goed kunnen doen als lunchsalade, ook omdat er een ruime portie wordt geserveerd.

Als hoofdgerecht willen we in ieder geval een gerecht proeven waarin de chocolade van Mellow verwerkt is, dus kiezen we voor de Mexicaanse kip met mole, een soort chocoladesaus. Op de kaart had beter iets als ‘kippenbout’ kunnen staan, want de kip wordt geserveerd inclusief botjes en vel en dat vindt niet iedereen prettig. Het vlees is mooi mals, maar de saus is zover ingekookt dat het meer een laagje op de kip is geworden. Je kunt dus niet bij ieder hapje kip een hapje saus nemen. Maar ach, het smaakt wel prima: pittig, licht zoet en een beetje bitter.

Omdat we inzicht willen krijgen in de fusion keuken van Mellow bestellen we ook de Maleise runderspiesjes met gewokte groenten. Het vlees is mals, mooi rosé van kleur en bijzonder gekruid en de groenten passen er prima bij. De bijgerechten zijn wisselend van kwaliteit. De frietjes zijn ietwat aan de zoute kant, maar wel lekker krokant en de veganistische mayonaise is verrassend goed gelukt – al vragen we ons wel af waarom deze mayo standaard is, in plaats van een reguliere versie met ei. De gepofte aardappel blijkt geen gepofte aardappel, maar een geroosterde aardappel met behoorlijk taaie schil die in dunne schijfjes gesneden is.

We sluiten af met twee bescheiden nagerechten. De ‘cheesecake bites’ zijn drie kleine stukjes cheesecake afgetopt met drie bolletjes chocolade-ijs. De taart is prima, maar het ijs heeft niet zo’n intense chocoladesmaak als we gehoopt hadden van een zaak die zijn eigen chocolade maakt. Dit roept visioenen van Nesquick op. Bij het tweede dessert, Turks gemarineerde sinaasappel met ijskoffie, hebben we bedenkingen. We proeven niks van een marinade. Er ligt een laagje poedersuiker op de geschilde vruchten, maar verder smaakt het uitsluitend naar sinaasappel. Dat past weliswaar prima bij de ijskoffie, maar we hadden er iets meer van verwacht.

Bediening

Er valt nog wel wat te winnen bij de bediening van Mellow. De serveersters zijn aardig en de gerechten worden snel na het bestellen uitgeserveerd, maar we krijgen tussendoor moeilijk contact met de meiden. Ze letten ook in andere opzichten niet erg goed op, merken we. Een van ons kan slecht tegen paprika en vraagt daarom of het uit het hoofdgerecht weggelaten kan worden. Dat gebeurt, maar vervolgens blijkt er in het voorgerecht ook paprika te zitten. Blijkbaar heeft niemand eraan gedacht het daar dan ook maar uit te halen. Er wordt ons gevraagd of we een dessert willen bestellen terwijl we nog op het hoofdgerecht wachten en later krijgen we nog de verkeerde thee.  

Kans op een tweede bezoek

Het zit erg gezellig bij Mellow, de drankjes zijn origineel en het eten is over het algemeen goed, al mogen de gerechten wel wat nauwkeuriger omschreven worden op het menu. Als de bediening dan nog een tandje bijzet, komen we zeker nog een keertje op bezoek.